Gabrielle Petit

Op 1 april 1916 wordt Gabrielle Petit geëxecuteerd door de Duitsers. Ze is op dat moment 23 jaar oud. Petit is geboren op 20 februari 1893 in een aan lager wal geraakt Doorniks burgerlijk gezin en belandt als kind vrij snel in een weeshuis na het overlijden van haar moeder. Rond haar 16 jaar verhuist ze naar Brussel, waar ze zin probeert te geven aan haar leven maar hier niet in slaagt en in een depressie belandt. Ze raakt hier bovenop en in 1912 leert ze haar latere verloofde, Maurice Gobert kennen. Hij trekt bij het uitbreken van WOI naar het front, zij is vrijwilliger bij het Rode Kruis. Uiteindelijk belandt ze bij de Britse inlichtingendienst, waar ze snel opgeleid wordt als spion en vervolgens terug naar Brussel wordt gestuurd om de activiteiten van de Duitsers op het spoor bij te houden. Ook smokkelt ze soldaten en oorlogsvrijwilligers naar Frankrijk en helpt ze bij de verspreiding van het krantje La Libre Belgique en de geheime postdienst Le Mot Du Soldat. Op 7 februari 1916 wordt ze aangehouden door de Duitsers, om in maart ter dood veroordeeld te worden. Na de massale verontwaardiging op de executie van verpleegkundige Edith Cavell in 1915, verkozen de Duitsers het om geen vrouwen meer te executeren en keurden ze hun gratieverzoeken goed. Petits executie was hier een pijnlijke uitzondering op. Enerzijds omdat de Duitsers zich op dat moment niet veel meer aantrokken van de internationale verontwaardiging en erg repressief wilden optreden. Anderzijds omdat Petit weigerde een gratieverzoek in te dienen. Ook haar geringe status speelt hier een rol: een verzetsvrouw met connecties, geld, een diploma etc. riskeerde minder snel ter dood veroordeeld te worden.

Na haar dood verspreiden de Duitsers een lastercampagne tegen haar. Toch krijgt ze na het einde van de oorlog een heldenstatus. Op het Sint-Jansplein in Brussel prijkt een standbeeld met haar beeltenis, net als in haar geboortestad Doornik. Deze standbeelden in het hart van de publieke ruimte, vlak na de oorlog besteld, tonen haar heldenstatus aan.

#ZijWasEens #GabriellePetit #WW1

Foto’s: ‘Berichten uit het verleden’ Bron tekst: @rosavzw, @dewereldmorgen_bek