Yvonne Serruys

Vandaag 152 jaar geleden is Yvonne Serruys geboren in een rijke, burgerlijke familie in Menen.

Haar eerste artistieke stappen zet ze in de schilderkunst, met als leermeesters Emile Claus en Georges Lemmen. Toch ligt dit haar niet helemaal en switcht ze, na enkele succesvolle exposities en tegen de zin van haar familie, richting beeldhouwkunst, geïnspireerd door Auguste Rodin. We zien dit terug in haar eerste beeldhouwwerken. Yvonne brengt het grootste deel van haar leven door in Parijs, waar ze trouwt met de journalist Pierre Mille. Ze vertoeft in intellectuele, kunstzinnige mileus en komt in contact met Camille Claudel die eveneens beeldhouwster (en maîtresse van Rodin) is. Yvonne en Camille stellen samen hun werk tentoon in een tijd waarin beeldhouwkunst vooral als een mannelijke stiel gezien wordt. Vrouwelijke beeldhouwers zijn zeldzaam, gezien beeldhouwen veel fysieke kracht en de bereidheid om vuil te worden vereist.

Na WOI toont Yvonne in haar werk interesse voor het silhouet van de nieuwe vrouw: een geëmancipeerde vrouw die sport, fietst, rookt etc. Yvonne is dan ook zelf zo’n nieuwe vrouw met progressieve opvattingen over lichamelijkheid en huwelijkstrouw, ondanks haar katholieke roots. Haar geboortestad Menen vraagt haar om na WOI een oorlogsmonument te ontwerpen. Yvonne kiest niet voor de beeltenis van een soldaat, maar twee vrouwen die verdriet en moed symboliseren.

Yvonne overlijdt op 1 mei 1953 in Parijs. Haar laatste nakomeling laat een deel van haar kunstwerken aan haar geboortestad Menen, waar ook een straat naar haar vernoemd is.

#ZijWasEens #YvonneSerruys

Bronnen: VRT NWS

@stadmenen