Marguerite Acarin

Vandaag 121 jaar geleden is Marguerite Acarin geboren in een artistiek gezin in Sint-Joost-ten-Node.

Vanaf haar 13 jaar volgt ze muzieklessen aan het Koninklijk Conservatorium in Brussel. Daarnaast studeerde ze ook dans en ritmische gymnastiek. Dit bracht haar bij het ballet van de Opera van Antwerpen, waar ze na een conflict over moderne dans versus klassiek ballet weer is vertrokken. Haar multidisciplinair artistiek talent vertaalt zich in hoe Marguerite kijkt naar kunst en het maken van kunst, dat ze ziet als een intiem samenspel van verschillende kunstsoorten. Zo staat ze er ook bekend om haar kostuums zelf te maken. Haar echtgenoot, de kunstenaar Marcel-Louis Baugniet - met wie ze na hun scheiding blijft samenwerken, zie slides - bedenkt de Russisch klinkende artiestennaam Akarova voor haar, een verwijzing naar de stijl van de Ballets Russes. De wereld ligt open voor Marguerite, haar optredens worden met lof onthaald in de pers en ze wordt in één adem genoemd met wereldartiesten als Alexander Sakharoff en Isidora Duncan. In 1926 richt Henry Van de Velde de prestigieuze kunstschool La Cambre op in Brussel. Op zijn vraag vervoegt Akarova in 1931 de staff van de school als leerkracht dans.

In 1937 opent ze haar eigen ‘Akarova-zaal’ in Brussel. Dit heeft haar meer controle over haar dansoptredens, en het samenspel tussen de verschillende kunsten komt nog meer naar boven. Na klachten van buurtbewoners moet het theater echter sluiten in 1957. Het NIMBY-principe is van alle tijden. Ondertussen heeft Marguerite zich ook toegelegd op de beeldhouw- en schilderkunst, twee takken waarin de totaalkunstenares zich ook in kan profileren.

Marguerite overlijdt op 24 juni 1999 in haar woning boven de Akarova-zaal. Ze heeft een onmiskenbare invloed achtergelaten op de Belgische avant-garde. In Brussel is er een plein en een straat naar haar vernoemd.

#ZijWasEens #MargueriteAcarin #Akarova