Lola Bobesco

Vandaag 104 jaar geleden is Lola Bobesco geboren in Craiova, Roemenië.

Met een vader die componist is, zit muziek in haar jea- euh genen. Lola is dan ook maar zes jaar wanneer ze, samen met hem, haar eerste voorstelling geeft. Ze is een echte prodigy en doorloopt vlot muziekonderwijs in Parijs. Aan het Conservatoire de Paris kaapt ze in 1934 de prix d’excellence weg op amper dertienjarige leeftijd. Op haar zeventiende eindigt ze op de zevende plaats in de prestigieuze Koningin Elisabethwedstrijd (toen nog de Eugène Ysaÿewedstrijd). Deze wedstrijd zal haar muzikale carrière lanceren en bezorgt haar optredens in verschillende landen. Bij het uitbreken van WOII valt haar carrière stil. Toch kan Lola zich nuttig maken voor het verzet omdat ze zich makkelijk kan verplaatsen tussen België en Frankrijk, en zo boodschappen kan smokkelen.

In 1944 trouwt ze met de pianist Jacques Genty, waarna ze zich in 1946 vestigen in Brussel. Het echtpaar werkt ook op muzikaal vlak samen. Lola richt zich op kamermuziek (klassieke muziek in kleine bezetting) en sticht in 1958 ‘Les solistes de Bruxelles’. Tot 1978 is ze (naast leerkracht aan de conservatoriums van Brussel en Luik) violist-dirigent van dit kamerorkest, al zal ze dit later omschrijven als een moeilijke periode omdat ze geconfronteerd wordt met orkestleden die het niet konden verdragen om door een vrouw gedirigeerd te worden. Enkele jaren later vinden we haar terug in Japan, waar ze tourt en verschillende platen opneemt. De Japanners bewonderen haar ‘eeuwige schoonheid’ en haar muziek wordt er nog steeds geliefd. In 1990 richt Lola een tweede ensemble op, ‘l’Arte del Suono’.

Ze blijft muziek opnemen tot kort voor haar overlijden op 4 september 2003 in Spa. Lola Bobesco wordt geëerd met een straatnaam in Brussel.

#ZijWasEens #LolaBobesco