Suzanne De Pues

Vandaag 18 jaar geleden is Suzanne De Pues overleden in Brussel. Ze is in 1918 in dezelfde stad geboren, als dochter van inwijkelingen uit Mechelen.

De jonge Suzanne verslindt boeken en brengt veel tijd door in de cinema. Op haar 14 al schrijft ze filmrecensies. Knappe actrices als Marlene Dietrich, Greta Garbo en Danielle Darrieux (waarop haar pseudoniem Suzan Daniel gebaseerd is) trekken haar aandacht. In de jaren 30 komt ze uit de kast als lesbienne. Dit ligt haar op dat moment geen strobreed in de weg: voor haar ouders is dit geen probleem en daarnaast heeft Suzanne een brede vriendenkring. Uiteraard is dit niet gebruikelijk in het conservatieve België, waar veel queer mensen hun geaardheid gedwongen verborgen houden.

In 1953 is Suzanne te vinden op een internationaal congres van een Nederlandse holebi-organisatie. Ze is erg onder de indruk over de vele ideeën die hier uitgewisseld worden en is geïnspireerd om een soortgelijke organisatie op te richten in België, het Centre Culturel Belge. Geen evidentie, gezien de vereiste discretie. Ze is de eerste vrouw in West-Europa die aan de basis staat van een emancipatorische homorechtenbeweging. Dit laat zich ook voelen: op een van de weinige vergaderingen van het CCB laat een van de mannelijke leden vallen dat hij niet gecommandeerd wil worden door een vrouw. Suzanne verlaat de organisatie en gaat de vergetelheid in, tot een geschiedenisstudent haar naam ziet passeren en haar bijzonder verhaal opschrijft. Dankzij deze oplettende student wordt Suzanne in eer hersteld.

Inmiddels draagt het holebi-archief en documentatiecentrum ‘Fonds Suzan Daniel’ haar naam en is er in Brussel ook een brug naar haar vernoemd nadat ze als populairste naam uit de bus kwam bij een wedstrijd.

Bron: Bruzz heeft echt een heel goed artikel gepubliceerd waarin historicus Bart Hellinck (aka de oplettende student!) meer duiding geeft.

#ZijWasEens #SuzanDaniel #SuzanneDePues