Émilie Arnould

Vandaag 120 jaar geleden is Émilie Arnould geboren in Ronquières (Henegouwen). Haar vader, een spoorwerker, is delegee bij het ACV. Ook haar moeder is actief in de christelijke arbeidersbeweging.

Na haar opleiding sociaal werk loopt Émilie stage bij enkele fabrieken en ook bij het ‘Secrétariat des oeuvres sociales féminines’. Dit is een organisatie die strijdt voor de belangen van christelijke arbeidersvrouwen. Ze wordt al snel opgemerkt door priester (en later kardinaal) Jozef Cardijn himself. Enkele jaren eerder heeft Cardijn de jeugdbeweging Katholieke Arbeiders Jeugd (KAJ) opgericht. Hij haalt Émilie binnen als algemeen secretaris voor de meisjesafdeling van de jeugdbeweging (VKAJ, of in het Frans JOCF). Ze blijft tot 1948 actief binnen het VKAJ.

Wanneer tijdens WOII de activiteiten van het (V)KAJ verboden worden, gaan vele leden in het verzet. Na de oorlog werkt Émilie mee aan een boek over het verzet binnen de KAJ.

Na de oorlog zien we Émilie verschijnen op het internationale podium, waar ze zich ontplooit als een vertegenwoordiger van de Belgische christelijke arbeidersbeweging, steeds met blijvende aandacht voor vrouwen. Zo pleit ze in 1947 tijdens een conferentie in Montreal voor meer aandacht voor het mentaal en fysiek welzijn van vrouwen in de nasleep van de oorlog en voor gelijk loon tussen mannen en vrouwen. Haar tussenkomst op de International Youth Conference in Londen in 1948 wordt opgepikt in het nieuws: Émilie zegt dat mannen meer huishoudelijke taken op zich moeten nemen.

Het internationaal werk wordt een heuse passie. Tot haar pensioen in 1966 neemt Émilie verschillende rollen op in internationale organisaties binnen de christelijke (arbeiders)beweging. Naast haar inzet voor de arbeidersjongeren is ze ook actief in vredesbeweging Pax Christi. Émilie Arnould sterft op 1 september 1997 in ‘s-Gravenbrakel.

#ZijWasEens #EmilieArnould

Bron: maitron.fr