Elise Van Truyen

Vandaag 120 jaar geleden is Elise Van Truyen geboren in Anderlecht.

Over haar jeugd vind ik niet veel terug, al is ze vermoedelijk niet in weelde opgegroeid. Ze is de jongste van zeven kinderen en haar vader, schrijnwerker maar zonder beroep op het tijdstip van overlijden, sterft in 1915 op 48-jarige leeftijd. Haar moeder, wasvrouw, hertrouwt niet.

In 1922 debuteert de sportieve Elise op het Belgisch Kampioenschap atletiek. Ze kaapt hier goud in het hoog- en verspringen. In die tijd berichten de kranten nog volop over vrouwenatletiek en de jonge Elise springt in het oog. Geïnteresseerden kunnen haar groei in de sport volgen en Elise is een ware publiekslieveling, wat alleen maar versterkt wordt wanneer ze atletiekrecords verbreekt. Ook in het voetbal blinkt ze uit als keeper voor Brussels Femina Club, de eerste vrouwenvoetbalploeg van ons land. De wereld ligt aan haar voeten, en is dan ook verbaasd wanneer Elise in 1927 van het toneel verdwijnt na haar huwelijk.

Gelukkig maakt ze snel een comeback: Elise vertegenwoordigt België mee op de Olympische Spelen van 1928 in Amsterdam. Hoewel ze hier geen prijzen wegkaapt, zijn de kranten vol lof over haar terugkeer. Eind jaren 30 wordt ze geprezen als ‘ancien’ die mee de weg heeft geplaveid voor nieuwe talenten. Haar naam verdwijnt stilletjesaan ook uit de kranten.

Ironisch genoeg wordt vrouwenatletiek pas in 1950 erkend bij de Koninklijke Belgische Atletiekbond. De vrouwelijke atletiekfederatie wordt in de KBAB geïntegreerd. De KBAB laat officiële afstanden en hoogtes voor vrouwen vastleggen opdat vrouwen beschermd worden tegen de zwaardere disciplines. Meer lezen? Check zeker de masterproef ‘Moet hen onmiddellijk voldoening worden geschonken? - Belgische sportvrouwen en de instituties van het wielrennen, de atletiek en het voetbal’ van Maura De Troyer (via UGent).