Lucie Deltour

Vandaag 35 jaar geleden is Lucie Deltour overleden in Tontelange, Belgisch Luxemburg. Ze is op 22 april 1912 geboren in Luik in een gezin van bescheiden afkomst.

Lucie groeit op in een gezin van bescheiden afkomst. Doordat haar broer gehandicapt is, vestigt haar vader - een fabriekswerker- zijn hoop en plaatsvervangende ambitie op Lucie. Ze krijgt de kans om te studeren en behaalt in 1935 een diploma rechten en het jaar erop een diploma notariaat. Saillant detail: vrouwen kunnen in België pas vanaf 1958 aan de slag als notaris. Als advocaat kan ze sinds 1922 aan de slag, dus schrijft Lucie zich in aan de balie van Luik.

Wanneer WOII uitbreekt zien we Lucie in het verzet. Ze werkt mee aan clandestiene kranten, m.n. het eerder katholieke ‘La Libre Belgique’ en het eerder socialistische ‘Le Monde du Travail’. Na de oorlog wordt ze erkend als verzetsvrouw.

Na het overlijden van haar mentor in 1948 doet Lucie een carrièreswitch en gaat ze aan de slag als ambtenaar bij het ministerie van arbeid en sociale zekerheid. In 1957 keert ze terug naar de juridische wereld: ze wordt benoemd als rechter bij de rechtbank van eerste aanleg in Aarlen. Ze is er ook jeugdrechter. Hoewel ze niet de eerste vrouwelijke rechter in België is, is haar benoeming tot voorzitter van de rechtbank van eerste aanleg in Aarlen wél een primeur. Ze is de eerste vrouw in België die zich voorzitter van een rechtbank mag noemen. Awkward dat we hierop hebben moeten wachten tot 1977. Lucie blijft voorzitter tot aan haar pensioen in 1982.

Bronnen: Eliane Gubin - Dictionnaire des femmes belges, overlijdensbericht in Journal des Tribunaux