Vandaag 128 jaar geleden is Emma De Vigne overleden in Gent. Ze is in dezelfde stad geboren op 30 januari 1850 in een ware kunstenaarsfamilie. Haar vader is beeldhouwer, haar grootvader schilder. Haar broer Paul gaat vader De Vigne na als beeldhouwer. Emma krijgt, net als haar zussen, schilderlessen van oom Felix De Vigne.

Hoewel Felix overlijdt wanneer Emma 12 jaar oud is, werpt de opleiding zijn vruchten af. Emma toont talent, zelfs meer dan haar oudere zussen, en probeert zich - als een van de eerste vrouwen in het Gentse kunstmilieu - ook te profileren als artiest door haar werken in te sturen naar verschillende kunstsalons. Haar werken bestaan voornamelijk uit stillevens met bloemen (“een echt vrouwelijk kunstvak”) en fruit, al zal ze zich vanaf 1890 ook toeleggen op portretkunst. Getuige hiervan het zelfportret dat ze maakte en waar ze zichzelf afbeeldt als een vrouw uit de welgestelde burgerij. Ze is lid van de Brusselse ‘Cercle des femmes peintres’, een vereniging die het werk van vrouwelijke kunstenaars meer in the picture wil zetten. Emma’s familienaam zal hier vast en zeker ook bij geholpen hebben, gezien haar familie contacten heeft met nationale en internationale schilders.

Enkele jaren voor haar overlijden trouwt (de op dat moment 41-jarige) Emma met haar neef Julius De Vigne, zoon van Felix. Julius is actief in de politiek als liberaal schepen in Gent, maar later ook in de Kamer van Volksvertegenwoordigers. Als liefhebber van de Nederlandse taal schrijft hij al in zijn studententijd prozaschetsen en verzen. Hij brengt een jaar na Emma’s overlijden een bundel van zijn teksten uit en draagt deze op aan “zijner aangebedene echtgenoote […] die hij gedurende gansch zijn leven als jongeling en als man had bemind en met wie hij maar enkele jaren mocht getrouwd zijn.”

Image Image Image Image Image Image Image